SEHAIKUAN

poniedziałek, 19 grudnia 2016

szron

,,gdzieś na ścianie'' - GDAŃSK - SEHAIKUAN

osamotnienie
zawieszona na ścianie
gałązka jemioły
pokryte szronem okna
w cieniu palących się świec

czwartek, 24 listopada 2016

wspomnienie

Claude Monet ( Lód na Sekwanie-Bennecourt 1897r )

zamarzający staw
wspomnienie jej ciepłych dłoni
roztapia się - w ciszy

środa, 26 października 2016

Arnold Bocklin ( Jesienne Myśli )

opadający liść -
jaka jest pora roku
wewnątrz kamienia?

Osłona albo coś,co ujmuje,owija,otacza-wstążka,taśma,opaska-to najważniejszy przedmiot,jaki napotykamy w Grecji.Poza osłoną nie ma nic innego.Osłona jest tym innym.Oznajmia,że to,co żyje samotnie,nie jest w stanie podołać takiemu istnieniu,że zawsze potrzebuje tego,by przynajmniej było przesłaniane i odsłaniane,by się pojawiało i znikało.To,czego się dokonuje-wtajemniczenie lub zaślubiny,lub ofiarowanie-wymaga osłony,a to dlatego że wówczas dokonuje się doskonałość,która jest wszystkim,a wszystko zawiera w sobie również osłonę,ten nadmiar,który jest zapachem rzeczy.

,,Zaślubiny Kadmosa z Harmonią'' Roberto Calasso

wtorek, 11 października 2016

przeskok

Giovani Piranesi ( Kobieta grająca na skrzypcach )

skrzypcowy smyczek -
wiewiórka przeskakuje
z gałęzi na gałąź

Przeskok-najbardziej fascynująca jest ta linia na względnej osi czasu rozciągająca się pomiędzy punktem A i B.To sekwencja (przeskok) zawieszająca zbiór potencjalnych decyzji na nieokreślony żadną definicją dowolnie rozciągliwy moment.Intencja wywołująca reakcję trzyma na cienkiej nici dalszy przebieg wydarzeń ale w pewnym sensie już się z kontinuum rozstaje.Wyobraźmy sobie sytuację w której wymazujemy dwa skrajne obiekty(gałąź A-gałąź B ,strunę A-strunę BC itd.) i pozostaje nam zawieszona w przestrzeni wiewiórka oraz smyczek pozbawiony strun.Natychmiast dezaktualizuje się pytanie,,dokąd zmierzasz?''o ile ulegnie rozwodnieniu schemat akcja-reakcja przyczyna-skutek.

Sam Harris jest autorem takich słów:

,,zaangażowanie w myślenie''o świecie wynika z podstawowego niezrozumienia swego położenia''.Czy zatem możemy wykorzystując dostępne nam spectrum zmysłów tak je mentalnie ,,przeformułować''aby dostrzegając zawieszone w przestrzeni obiekty nie przypisywać im z góry określonych ról.Sama kontemplacja rzeczywistości jako,,seria chwil''to rozstanie z gałęzią i struną ale nie kosztem wiewiórki i smyczka lecz właśnie dzięki nim.