wracała tędy każdej nocy
wzdłuż ledwie oświetlonego chodnika
dostrzegając kątem oka osoby
siedzące na ławkach
mijając zdecydowanym krokiem
kolejne ulice
wciąż jeszcze słychać było
szmery i wrzaski
ludzi spóźnionych na świt
i gdy powrót w swej monotonii
wydawał się bliski
zauważyła leżącą na ziemi monetę
wsunęła ją do rękawiczki
znużenie mieszało się z ciekawością
po kwadransie przekroczyła próg domu
podchodząc bliżej źródła światła
spojrzała na srebrny nominał
jej oczom ukazał się zdumiewający widok
na wpół przytomna
ujrzała na nim własną twarz
z datą narodzin i śmierci
zrezygnowana wiedziała
że pozostał jej tylko jeden dzień
po chwili osunęła się
i zemdlała
